એક સમાજ તરીકે આપણી સૌથી મોટી ખામી એ છે કે આપણે આ બાળકોને દયા કે સહાનુભૂતિની નજરે જોઈએ છીએ, પરંતુ તેમને સમાનતા અને સ્વીકાર આપવાનું ભૂલી જઈએ છીએ. પરિણામે બાળકોની સાથે તેમનાં માતા-પિતા પણ સામાજિક અને માનસિક પડકારોનો સામનો કરે છે.
ભય ક્યારેય ઢોલ વગાડીને નથી આવતો. એ ઘણી વાર બાળકના બદલાતા વર્તન કે આંતરિક મૂંઝવણમાં છુપાયેલો હોય છે. આપણે ઘર અને સ્કૂલમાં એવો માહોલ ઊભો કરવો પડશે જ્યાં દરેક બાળકને ખાતરી હોય કે તેની વાત સાંભળવામાં આવશે.
અમારી સંસ્થામાં નવા-નવા જોડાયેલા વડીલો ઘણી વાર ખૂબ સૂનમૂન હોય છે. તેઓ જીવન પ્રત્યે બહુ ગંભીર અને ગમગીન હોય છે. જ્યારે હમઉમ્ર લોકો સાથે મળીને કંઈક નવા પ્રયોગોમાં સામેલ થયા પછી તેમના જીવનમાં જાગેલા રસને જોઉં તો બહુ સારું લાગે છે.
This website uses cookie or similar technologies, to enhance your browsing experience
and provide personalised recommendations. By continuing to use our website, you agree
to our Privacy Policy and Cookie Policy. OK
